Има книги,
които докосваш
много внимателно.
С плахо нетърпение.
Само с върха на пръстите си.
Внимаваш да не нараниш
книжното им тяло.
Впиваш
тихо поглед,
за да не изплашиш
строго пазените им тайни.
Не отместваш поглед
от страниците им и за секунда.
И четеш бавно, безшумно.
До пълно изтощение.
Има такива книги.
Има такива хора.
(Петър Петров)


