Не ми хареса. Посланието е хубаво, илюстрациите също, но текстът и конкретната метафора са твърде абстрактни. На едно момченце му порастват крила и то започва да се крие и да се чувства неудобно. Изведнъж решава, че повече няма да се крие и полита и хоп, след него политат и много други деца, които също имат крила и са се крили. Доста е абсурдно и порастването на крила е неадекватен избор според мен.

