От тази книга имаше една много хубава реплика, която след толкова време все още не мога да я забравя. Анита Блейк обясняваше как когато е загубила майка си е останала дупка която не може да бъде запълнена. Беше написано по невероятен начин и направо ми се заби в мозъка...

